تصاویر ماهواره‌ای ناسا از تغییر چهره شب‌های زمین خبر می‌دهد

قاره‌ی اروپا نیز به دلیل اجرای سیاست‌های حفاظتی، اقدامات سخت‌گیرانه صرفه‌جویی در مصرف انرژی و تلاش برای کاهش آلودگی نوری، با افت محسوس روشنایی شبانه روبه‌رو شده است. کشور فرانسه در این میان به عنوان نمونه‌ای شاخص شناخته می‌شود که با اجرای برنامه‌های تهاجمی برای حفظ آسمان تاریک، متمایز از سایر همسایگان خود ظاهر شد.

ردپای درگیری‌ها و بی‌ثباتی‌های کلان اقتصادی به وضوح روی نقشه‌های فضایی حک شده است. مناطقی در اوکراین، لبنان، یمن، افغانستان و ونزوئلا افت شدید روشنایی را تجربه کرده‌اند که این کم‌نوری شدید، مستقیماً با آسیب‌های ساختاری ناشی از جنگ یا فروپاشی زیرساخت‌های اقتصادی در ارتباط است.

اقتصادهای نوظهور در سراسر کشورهای جنوب صحرای آفریقا و جنوب شرقی آسیا نیز به دلیل گسترش شبکه‌های برق‌رسانی، به‌طور چشمگیری درخشان شده‌اند. قاره‌ی آسیا در مجموع بیشترین میزان رشد روشنایی شبانه را به خود اختصاص داده است که بخش عمده‌ی این تغییرات به توسعه‌ی پرشتاب زیرساخت‌ها در چین و شمال هند مربوط می‌شود.

پروژه‌ی مرمر سیاه ناسا با حذف تداخل‌های ناشی از نور ماه، ابرها، پوشش برف و اثرات اتمسفری، نورهای مصنوعی تولیدشده توسط انسان را به‌طور خالص جداسازی می‌کند. باند روز و شب این فناوری، امواج نوری را از محدوده‌ی طیف سبز تا فروسرخ نزدیک تشخیص می‌دهد تا چراغ‌های شهری و حتی ناوگان‌های ماهیگیری در اقیانوس‌ها ردیابی شوند.

نقشه‌های قدیمی نور شبانه معمولاً ترکیبی از تصاویر با فاصله چند سال بودند، اما پروژه مرمر سیاه اکنون مشاهدات ماهواره‌ای را به صورت روزانه پردازش می‌کند. این ابزار پیشرفته به یکی از دقیق‌ترین سوابق بلندمدت جهان از نور مصنوعی تبدیل شده است و نمایی پویا از چگونگی تغییر شب‌های زمین در اختیار دانشمندان می‌گذارد.

سنجش نور شبانه کاربردهایی فراتر از تولید نقشه‌های جذاب فضایی دارد و به محققان در ردیابی رشد شهرهای بزرگ، بازسازی‌های پس از بلایای طبیعی و الگوهای مهاجرت کمک می‌کند. این اطلاعات بینش عمیقی درباره گسترش آلودگی نوری ارائه می‌دهد که به یک نگرانی جدی برای ستاره‌شناسان و اقلیم‌شناسان تبدیل شده است.

نور مصنوعی در شب با ایجاد اختلال در اکوسیستم‌ها، رفتار حیواناتی از جمله پرندگان مهاجر و لاک‌پشت‌های دریایی را به شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد. پزشکان و محققان هشدار می‌دهند که نورپردازی بیش‌از‌حد در شب، ریتم شبانه‌روزی و ساعت بیولوژیک بدن انسان را نیز مختل کرده و بخش بزرگی از تمدن را از تماشای آسمان شب محروم می‌کند.

در نهایت، نقشه‌های جدید نشان می‌دهد که شب‌های زمین دیگر به صورت یکپارچه و تک‌بعدی تغییر نمی‌کند. ردپای روشن سیاره اکنون در واکنش به تصمیمات سیاسی، فناوری و بحران‌های جهانی سوسو می‌زند.

پژوهش در نشریه‌ی Nature منتشر شده است.