افرادی که آینده را با دقتی غیرمنتظره پیش‌بینی کردند

به موازات دانشمندانی که نگران سرنوشت بشر بودند؛ گاهی شرکت‌های تجاری برای تبلیغ برندشان آینده را به تصویر کشیده‌اند. شرکت Philco، از پیش‌گامان تولید لوازم الکترونیکی و رادیو، در سال ۱۹۶۷ برای هفتاد و پنجمین سالگرد تأسیس خود فیلم کوتاهی ساخت تا زندگی در سال ۱۹۹۹ را پیش‌بینی کند.

در این فیلم، با خانه‌ای روبرو می‌شویم که مانیتورهای متعددی دارد. در یکی از صحنه‌ها زن خانواده جلوی یک کنسول ویدیویی نشسته و با فشردن چند دکمه، کالاهای فروشگاه را می‌بیند و خرید می‌کند.

در بخش دیگری از خانه، مانیتورهایی برای پایش استخر و حیاط دیده می‌شود، ایده‌ای که امروز آن را با دوربین‌های مداربسته، اپلیکیشن‌های خانه هوشمند و اعلان‌های لحظه‌ای می‌شناسیم.

در همان فیلم، افراد از نقاط مختلف جهان روی صفحه‌ای واحد با هم ارتباط برقرار می‌کنند. البته خبری از جزئیات فنی مانند پروتکل و شبکه نیست و آینده بیشتر با تمرکز بر تجربه کاربری نمایش داده می‌شود.

چرا این پیش‌بینی‌ها تا این حد آشنا هستند؟ چون شرکت‌ها آینده را بر اساس خواسته‌ها ترسیم می‌کنند، نه فقط امکانات. آنچه فیلکو نشان می‌دهد، بیشتر شبیه رؤیای بازار است: همه‌چیز را از یک جا کنترل کن، راحت‌تر بخر، ساده‌تر پرداخت کن.

 و درست همین منطق بود که دهه‌ها بعد اینترنت مصرفی را شکل داد.