خیار دریایی زامبی؛ موجود عجیبی که ممکن است راز جاودانگی را فاش کند

پژوهشگران این بافت‌های جدید را «LiPfe» نامیده‌اند؛ مخفف عبارتی که به معنای «بافت‌های جداشده‌ی زنده و جاودانه پسولوس فابریکی‌آی» است. به گفته پژوهشگران، این بافت‌ها برخلاف سلول‌های جاودانه مشهور «هلا» که از یک تومور انسانی به‌دست آمده‌اند، از چندین نوع بافت مختلف تشکیل شده‌اند و عملکردهای پیچیده‌ای مانند فعالیت ایمنی و جذب مواد مغذی را حفظ می‌کنند.

ویژگی‌های مشاهده‌شده می‌تواند LiPfe را به ابزاری ارزشمند برای مطالعات زیست‌شناسی، بازسازی بافت‌ها و حتی پژوهش‌های پزشکی تبدیل کند. همچنین از آنجا که این بافت‌ها بدون نیاز به استفاده از حیوان زنده قابل مطالعه هستند، ممکن است کاربردهای پژوهشی گسترده‌ای پیدا کنند.

بااین‌حال، کشف جدید پرسش‌های فلسفی تازه‌ای نیز مطرح کرده است. آیا این ساختارها را می‌توان موجود زنده دانست؟ آن‌ها مواد مغذی جذب می‌کنند و بافتشان تجزیه نمی‌شود، اما توانایی تولیدمثل ندارند؛ خصوصیتی که معمولاً یکی از معیارهای اصلی حیات به‌شمار می‌رود.

اکنون پژوهشگران در تلاش‌اند بفهمند چه سازوکاری این «جاودانگی بافتی» را شکل داده و چرا چنین ویژگی منحصربه‌فردی تنها در این گونه مشاهده شده است. آن‌ها همچنین امیدوارند بتوانند نقش تکاملی این پدیده عجیب را روشن کنند؛ پدیده‌ای که شاید ما را وادار به بازنگری در تعریف مفهوم حیات کند.

پژوهش در ‌ژورنال Science Advances منتشر شده است.