انسان‌های اولیه ۲۰۰هزار سال پیش رختخوابشان را تمیز می‌کردند

جالب‌ترین بخش ماجرا به لایه‌ای از خاکستر مربوط می‌شود که زیر تمام بسترهای خواب دیده می‌شود. بسیاری از بسترها ساختاری لایه‌لایه دارند؛ به این معنا که ساکنان غار، بسترهای قدیمی را می‌سوزاندند و سپس بستر تازه را روی بقایای سوخته یا خشک‌شده‌ی لایه قبلی می‌ساختند.

پژوهشگران توضیح می‌دهند که ساخت بستر خواب روی خاکسترهای موجود یا خاکسترهایی که عمداً جابه‌جا شده بودند، رفتاری رایج در تمام دوره‌های سکونت غار بوده است. ساکنان غار به‌طور منظم بسترهای خواب خود را روی خاکسترهای بازآرایی‌شده می‌ساختند و این کار احتمالاً بخشی از راهبردی هدفمند برای مدیریت فضای زندگی بوده است.

یافته‌ها نشان می‌دهد انسان‌های پیشاتاریخی، درطول نزدیک به ۲۰۰هزار سال، روالی ثابت برای تمیزکردن و بازسازی محل خواب خود داشته‌اند. اهمیت موضوع زمانی بیشتر می‌شود که بدانیم این رفتار، مدت‌ها پیش از نخستین نشانه‌های شناخته‌شده از رفتارهای نمادین شکل گرفته بود و ده‌ها هزار سال بعد هم ادامه پیدا کرد. در واقع، نیاز به حفظ محیطی مرتب و تمیز برای خواب، از همان مراحل اولیه تکامل انسان مدرن وجود داشته است.

هنوز مشخص نیست چرا خاکستر بارها زیر بسترهای تازه پخش می‌شد، اما پژوهشگران احتمال می‌دهند این کار به دور نگه‌داشتن حشرات و انگل‌ها کمک می‌کرده است. فارغ از دلیل دقیق این رفتار، تداوم یافتنش در بازه‌ای چندصدهزارساله نشان می‌دهد انسان‌های پیشاتاریخی به‌طور فعال محیط خواب خود را مدیریت می‌کردند و سنت‌های مشخصی برای نظافت و نگهداری فضای زندگی داشتند.

نتایج پژوهش در نشریه Journal of Archaeological Science منتشر شده است.