تجارت روی ویرانههای اتصال؛ چرا فیلترشکنها بعد از قطعی اینترنت گران شدند؟
تجارت روی ویرانههای اتصال؛ چرا فیلترشکنها بعد از قطعی اینترنت گران شدند؟
او میگوید: «ممکن است تامینکننده برای یک سرویس یکماهه، ناچار شود هزینه خرید سرور را ۱۰ بار تکرار کند تا اتصال کاربران قطع نشود. این هزینههای تکرارشونده در کنار هزینه نفر-ساعت متخصص برای رفع دائم اختلالات، قیمت تمامشده را بهشدت بالا میبرد.»
اگرچه فرایند مسدودسازی از سال ۱۴۰۱ همواره در شدیدترین حالت بوده، اما در دی و بهمن ۱۴۰۴ اختلالات ساعتبهساعت روی پروتکلهای مرسوم، هزینههای عملیاتی را دوچندان کرده است
مسیر پر پیجوخم ساخت ابزارهای دور زدن فیلترینگ
پارسا اسانلو، کارشناس اینترنت، انواع فیلترشکنهایی که به فروش میرسد را به سه دسته اتصال مستقیم به سرور خارجی، روش تونل (واسطه داخلی) و استفاده از CDNهای خارجی تقسیم میکند و میگوید افزایش هزینهها در هر سه روش، قیمت نهایی را برای مصرفکننده افزایش داده است.
به گفته او در روش اتصال مستقیم، فایروال کشور با قرارگیری روی حالت «پروبینگ» (Probing)، به سرعت آیپیهای (IPv4) سرورهای خارجی را شناسایی و مسدود میکند. اسانلو میگوید: «فروشندگان سرورهای خارجی بابت اختصاص آیپی جدید هزینه جداگانه دریافت میکنند و هیچ تضمینی هم نیست که آیپی جدید پیش از این مسدود نشده باشد.»
اما در مورد پروتکل IPv6 چطور؟ اسانلو در پاسخ به تداوم مسدودسازی این پروتکل از زمان قطعی اینترنت بینالملل اشاره میکند و میگوید: «IPv6 در ایران یا کاملا بسته است یا توسط اپراتورها بهدرستی پشتیبانی نمیشود، بنابراین بار هزینهها روی خرید مکرر آیپیهای جدید میافتد.»
در روش استفاده از شبکههای توزیع محتوا (CDN) مانند کلادفلر، با وجود پنهان ماندن آیپی سرور، دامنهها قربانی فیلترینگ میشوند. اسانلو در این باره میگوید:
دامنههای ir. ارزان هستند اما به دلیل نیاز به احراز هویت، مورد استقبال فروشندگان نیستند. دامنههای بینالمللی مانند com. نیز اکنون با قیمتهایی بیش از ۱٫۵ میلیون تومان معامله میشوند که خرید مجدد آنها پس از فیلتر شدن، مستقیما روی قیمت اشتراک تاثیر میگذارد.
– پارسا اسانلو، کارشناس اینترنت
او اضافه میکند: «یافتن آیپیهای تمیز و وبسایتهایی که در لیست سفید فیلترینگ هستند (مانند سایتهای بورسی یا طلا که از CDN استفاده میکنند) برای اتصال، به یک فرایند زمانبر و هزینهزا برای فروشندگان تبدیل شده است.»
بنبست سرورهای داخلی و روش تونل
روش «تونل زدن» که به دلیل آسان بودن اتصال، محبوبترین روش میان کاربران غیرفنی است، اکنون با چالشهای امنیتی و مالی جدی روبهروست. اسانلو میگوید:
«در این روش، ترافیک ابتدا به یک سرور داخلی منتقل و سپس به خارج ارسال شود. اما دیتاسنترهای داخلی بهشدت روی این موضوع حساس شدهاند و در صورت تشخیص ترافیک ویپیان، سرور را ایراناکسس میکنند.»
او به افزایش چشمگیر قیمت ترافیک در ایران اشاره میکند و میگوید: «برخلاف سرورهای خارجی، سرورهای داخلی ترافیک نامحدود ندارند و فروشنده باید مانند بسته اینترنت، برای آنها حجم خریداری کند که خود این حجم در ماههای اخیر گران شده است.»
تضمین صددرصدی اتصال در زمان قطعی کامل اینترنت عملا غیرممکن است
این کارشناس حوزه اینترنت در پایان به هزینههایی مانند خرید کارتهای بانکی خارجی برای ثبتنام در سرویسهای بینالمللی و ریسک مسدود شدن اکانتها (Abuse) اشاره میکند و درباره ادعای برخی فروشندگان مبنی بر «اتصال دائم حتی در زمان قطعی کامل» میگوید:
«بسیاری از این ادعاها جنبه تبلیغاتی دارد و بهجز در موارد خاص مانند تجهیزات استارلینک، تضمین صددرصدی اتصال در زمان قطعی کامل اینترنت عملا غیرممکن است، هرچند فروشندگان بابت این ادعا هزینههای گزافی از مشتری دریافت میکنند.»
منبع : زومیت
