وارن بافت ژاپن؛ تریدر ۸۸سالهای که با ۳ مانیتور قدیمی، میلیونر شد

وارن بافت ژاپن؛ تریدر ۸۸سالهای که با ۳ مانیتور قدیمی، میلیونر شد
او حتی در مواجهه با افتهای سنگین بازار، رویکردی خونسرد و تحلیلی دارد و میگوید «وقتی قیمتها پایین میآید، وقت خرید است. سوال اینجاست که آیا شجاعت انجامش را دارید؟» شیگرو بیش از ۵۰ بار ضررهای کلان را تجربه کرده، اما هر بار با این ذهنیت که «معاملهگری قلبی قوی میخواهد» دوباره به پا خاسته است.
سه معیار طلایی برای شکار فرصتهای ناب
شیگرو برای انتخاب سهام، سه معیار طلایی دارد؛ شرکتهایی با درآمد و سود رو به رشد، شرکتهایی که برنامه بازخرید سهام دارند و آنهایی که مزایای خوبی به سهامدارانشان میدهند. اما او فقط به بنیاد شرکتها نگاه نمیکند. او استاد استفاده از شاخصهای تکنیکال مانند RSI (شاخص قدرت نسبی) و MACD است.
معاملهگری قلبی قوی میخواهد؛ قلبی که بعد از ۵۰ بار شکست بزرگ، باز هم به تپیدن ادامه دهد
شیگرو به دنبال نقاطی است که بازار در آن دچار افراط شده باشد. مثلاً در معاملهی مشهور شرکت Storage-OH، زمانی که متوجه شد شاخص RSI به زیر ۳۰ رسیده (نشانهی فروش بیش از حد) وارد عمل شد. اما خرید او یک خرید معمولی نبود؛ حجم خریدش آنقدر سنگین بود که طبق قوانین بورس، نامش در یک گزارش رسمی به عنوان مالکِ بیش از ۵ درصد سهام شرکت افشا شد. همین خبر که «شیگرو فوجیموتو وارد شده است» کافی بود تا بازار به هیجان بیاید و قیمت سهام ۱۷ درصد جهش کند.
با وجود اینکه شیگرو ثروتش را از نوسانگیری به دست آورده، اما نسخهای کاملاً متفاوت برای نسل جدید میپیچد و به جوانان هشدار میدهد که در دام معاملات سریع و روزانه نیفتند. او توصیه میکند: «مهم است که سهام باارزش را پیدا کنید و در نگهداری آن صبور باشید. نباید مثل یک تریدر روزانه سریع خرید و فروش کنید؛ اگر به سهمتان زمان بدهید، قطعاً ثمرهی آن را خواهید دید.»
پیرمرد و دریای سهام
شیگرو فوجیموتو امروز با یک واکر حرکت میکند و کمرش از سنگینی سالها خم شده است؛ ولی چشمانش وقتی به نمودارهای سبز و قرمز خیره میشود، هنوز مثل یک جوان ۱۹ ساله میدرخشد. او نمونهای استثنایی از انسانی است که محدودیتهای سن و سنتهای جامعه را در هم شکسته است. در حالی که بسیاری از سالمندان ژاپنی با مستمریهای ناچیز دستوپنجه نرم میکنند، او با تکیه بر دانش و شجاعت خود، سرنوشت مالیاش را تغییر داده است.
او که حالا سالهای پایانی دههی هشتاد عمرش را میگذراند، معاملهگری را بهانهای برای لذتبردن از زندگی و البته فرار از زوال عقل میداند. اما این پیرمرد ثروتمند باوجود اندوختهی ۲ میلیارد ینیاش، اعتراف میکند که از وضعیتش «اصلاً راضی نیست». او معتقد است آنطور که باید و شاید تلاش نمیکند و میگوید: «باید روی لبهی باریکی راه بروم؛ هم حواسم باشد که طمعکار نشوم و هم سودم را از بازار بگیرم. هرچند خوب میدانم که طمعِ زیادی، هیچوقت عاقبت خوشی ندارد.»
منبع : زومیت



