لخته‌های خونی مهندسی‌شده خونریزی را در چند ثانیه متوقف می‌کنند

نتایج آزمایش‌ها امیدوارکننده بوده است. لخته‌های مهندسی‌شده‌ای که در آزمایشگاه روی موش‌های صحرایی بررسی شدند، در مقایسه با لخته‌های طبیعی ۱۳ برابر مقاومت بیشتری در برابر شکستگی داشتند و میزان چسبندگی آن‌ها نیز چهار برابر بیشتر بود.

دانشمندان همچنین فناوری جدیدشان را برای ترمیم آسیب در کبد موش‌ها آزمایش کردند. نتایج نشان داد فرایند درمان بدون ایجاد واکنش خطرناک سیستم ایمنی یا آثار سمی انجام شده است.

به گفته پژوهشگران، آماده‌سازی این ژل نسبتاً سریع انجام می‌شود. ساخت نوع آلوژنیک، یعنی نوعی که از خون اهداکننده هم‌گروه استفاده می‌کند، حدود ۱۰ دقیقه زمان می‌برد. نوع اتولوگ نیز که از خون خود بیمار ساخته می‌شود، در حدود ۲۰ دقیقه آماده می‌شود.

زمان کوتاه آماده‌سازی باعث می‌شود فناوری جدید ظرفیت بالایی برای استفاده در اورژانس‌های بیمارستانی، درمان زخم‌ها و شرایط پزشکی حساس داشته باشد؛ زیرا در چنین موقعیت‌هایی، هر دقیقه می‌تواند برای نجات جان بیمار حیاتی باشد.

بیشتر مردم لخته‌های خون را با نوع خطرناک، یعنی لخته‌هایی که درون رگ‌های خونی شکل می‌گیرند و ممکن است جریان خون به اندام‌های حیاتی مانند مغز یا ریه را مسدود کنند، می‌شناسند. این وضعیت می‌تواند به سکته مغزی، آمبولی ریه یا مرگ منجر شود.

البته این فناوری هنوز در مراحل اولیه قرار دارد. تاکنون روش لخته‌سازی کلیکی تنها روی موش‌های صحرایی آزمایش شده و هنوز وارد آزمایش‌های انسانی نشده است. پژوهشگران باید بررسی کنند که این لخته‌ها در شرایط واقعی بیمارستانی و در بدن انسان چگونه عمل می‌کنند.

علاوه بر این، دانشمندان می‌خواهند ویژگی‌های مختلف این لخته‌ها را دقیق‌تر تنظیم کنند تا برای موقعیت‌های گوناگون مناسب شوند؛ از ترمیم اندام‌های آسیب‌دیده گرفته تا توقف خونریزی‌های شدید شریانی. برای مثال، پژوهشگران می‌گویند سایتوژل فعلی هنوز به اندازه‌ای قوی نیست که بتواند خونریزی‌های پرفشار شریانی را به‌طور کامل متوقف کند.

با وجود محدودیت‌ها، نتایج اولیه بسیار امیدوارکننده به نظر می‌رسند. پژوهشگران معتقدند این فناوری، همراه با دیگر روش‌های نوظهور پزشکی، ممکن است در آینده راهی مطمئن برای تقویت توانایی طبیعی بدن در انعقاد خون فراهم کند.

پژوهش در ژورنال Nature منتشر شده است.