به هر پریز چند دستگاه را می‌توانیم متصل کنیم؟

در بحث ظرفیت پریز، سن ساختمان شما نیز فاکتوری تعیین‌کننده محسوب می‌شود. در استانداردهای مهندسی مدرن (مبحث ۱۳ مقررات ملی ساختمان)، برای مدارهای پریز باید از سیم‌های نمره ۲٫۵ میلی‌مترمربع استفاده شود که تحمل جریان بالایی دارند.

اما در بسیاری از خانه‌های قدیمی یا ساخت‌وسازهای غیراصولی، احتمال دارد از سیم نمره ۱٫۵ که مخصوص روشنایی و لامپ است، برای پریزها هم استفاده شده باشد. توان قابل‌تحمل سیم ۱٫۵ به عوامل متعددی مانند روش نصب، دمای محیط و نحوه عبور در لوله بستگی دارد، اما به‌طورکلی حاشیه ایمنی کمتری برای بارهای سنگین و پیوسته دارد.

بدون سیم ارت، بدنه‌ی فلزی دستگاه‌هایی مثل ماشین لباسشویی می‌تواند در صورت نقص فنی برق‌دار شود و چون راهی برای تخلیه به زمین نیست، خطر برق‌گرفتگی ساکنان را تهدید می‌کند. استفاده از مبدل‌های غیراستاندارد در این سیستم‌ها به پاک‌کردن صورت‌مسئله شباهت دارد.

خوشبختانه، استانداردهای جدید در ایران استفاده از لایه‌های حفاظتی پیشرفته‌تری را اجباری کرده‌اند. یکی از مهم‌ترین آن‌ها را می‌توانیم کلید محافظ جان (RCD یا RCCB) بدانیم؛ همان کلید پهن و متفاوتی که در جعبه‌فیوز ورودی آپارتمان‌های نوساز دیده می‌شود.

این کلید کاری به اضافه بار یا اتصال کوتاه ندارد؛ بلکه حسابدار دقیق جریان الکتریکی به‌شمار می‌رود و دائم چک می‌کند که آیا همان مقدار جریانی که از سیم فاز رفته، از سیم نول برگشته است یا خیر.

اگر حتی مقدار ناچیزی؛ معمولاً ۳۰ میلی‌آمپر، اختلاف وجود داشته باشد به این معنی که برق از مسیر دیگری مثل بدن انسان در حال نشت به زمین است، کلید بلافاصله برق را قطع می‌کند.

وجود این ابزار در خانه، فراتر از بحث ظرفیت پریز، تضمینی برای زنده‌ماندن در صورت بروز خطای الکتریکی است. فناوری‌هایی مانند GFCI که در گزارش‌های جهانی به آن اشاره می‌شود، دقیقاً مشابه همین سیستم محافظ جان هستند.

پاسخ نهایی به پرسش «چند دستگاه را به یک پریز بزنم یا چقدر می‌توانم مصرف کنم؟» در عدد ۲۸۰۰ وات خلاصه می‌شود، اما اجرای آن به هوشیاری شما نیاز دارد.

برای ایمنی همیشگی، این سه اصل را به‌خاطر بسپارید: اول، وسایل پرحرارت (بخاری، اتو، کتری) همیشه به طور مستقیم به پریز دیوار متصل شوند. دوم، هرگز سه‌راهی‌ها را به هم وصل نکنید و سوم، صدای پریدن فیوز را جدی بگیرید.

وصل کردن مجدد فیوز بدون کم‌کردن بار، مثل این است که چشمانتان را در لبه پرتگاه ببندید. با رعایت این واقعیت‌های ایمنی، می‌توانیم از گرمای بخاری و چای داغ لذت ببریم، بدون آنکه نگران جرقه‌های پنهان در دیوار باشیم.