بازگشت «جانور قندهار»؛ پهپاد RQ-170 که در عملیات دستگیری مادورو نقش داشت

سکان عمودی در هواپیماهای معمولی نقش لنگر پایداری را در محور عرضی ایفا می‌کند و با ایجاد نیروی جانبی، مانع از آن می‌شود که دماغه‌ی هواپیما به‌طور ناخواسته به چپ یا راست منحرف شود. به بیان ساده، سکان عمودی همان قطعه‌ای است که باعث می‌شود هواپیما مستقیم فکر کند.

در پهپادی مانند RQ-170 Sentinel، این قطعه عمداً حذف شده تا سازه از نظر راداری بسیار تمیز و کم‌انعکاس باشد. اما از دید دینامیک پرواز بدون این قطعه، هواپیما مانند یک برگ کاغذ رها شده در باد، تمایل دارد به‌دور خود بچرخد و کنترلش غیرممکن می‌شود.

برای مثال، اگر کامپیوتر پرواز بخواهد دماغه‌ی پرنده به سمت چپ بچرخد، فلپ شکافته در انتهای بال چپ باز می‌شود. این کار پسا را در آن سمت افزایش می‌دهد، بال چپ را اندکی عقب می‌کشد و در نتیجه، دماغه به سمت چپ می‌چرخد.

این روش کنترل، اگرچه پیچیدگی نرم‌افزاری بالایی دارد، اما به پرنده اجازه می‌دهد بدون برهم‌زدن فرم صیقلی و رادارگریز خود، مانور دهد.

علاوه بر کنترل جهت، پرنده باید بتواند بالا و پایین برود یا به طرفین کج شود. در هواپیماهای عادی، این کار توسط بالابرها و شهپرها انجام می‌شود، ولی در RQ-170، این دو وظیفه در یک سطح کنترلی واحد به نام Elevon ادغام شده‌اند.

تغییر زاویه هماهنگ یا غیرهماهنگ این سطوح در لبه عقبی بال، به پرنده اجازه می‌دهد تا در فضای سه‌بعدی مانور دهد. همه این‌ها تحت نظارت لحظه‌ای کامپیوترهایی انجام می‌شود که هزاران بار در ثانیه وضعیت پرنده را چک می‌کنند تا از ناپایداری ذاتی آن جلوگیری کنند.